Long

Longkanker is het woord waarmee de groei van abnormale cellen in de longen wordt aangeduid.

Deze cellen delen en groeien veel sneller dan normale cellen. De kankercellen klonten bij elkaar en vormen zo een groep abnormale cellen. Dit wordt een tumor genoemd. Als de groei van de kankercellen in de longen is begonnen, wordt de tumor een primaire longtumor genoemd. Als de longkankercellen loskomen en door de bloedvaten worden getransporteerd, kunnen ze zich naar andere delen van het lichaam uitzaaien, bijvoorbeeld naar de botten. Deze nieuwe groei van kanker wordt metastase genoemd, of secundaire tumor.

De longen bij de mens

1. luchtpijp (trachea) 2. rechter bronchus 3. linker bronchus 4. rechter long (pulmo dexter): bovenste (4a), middelste (4b) en onderste (4c) longlob 5. linker long (pulmo sinister): bovenste (5a) en onderste (5b) longlob 6. fissura obliqua 7. fissura horizontalis 8. arteria pulmonalis

 

Er is een aantal verschillende soorten longkanker.

De twee meest voorkomende zijn:

Niet-kleincellige longkanker (NKLK)

. Dit is het meest voorkomende type (ongeveer 75% van de gevallen)

Kleincellige longkanker (KCLK)

Deze twee typen longkanker reageren verschillend op verschillende behandelingen. Wat voor u de beste behandeling is, hangt dus af van uw type longkanker.

Niet-kleincellige longkanker

Ingedeeld naar het soort abnormale cellen zijn er verschillende typen niet-kleincellige longkanker:

Adeno-carcinoom

– komt vaker voor bij vrouwen, vooral bij vrouwelijke rokers. Hierbij worden vaak slijm/slijmproppen in de kleine luchtwegen gevormd.

Squameus carcinoom

(ook epidermoïde carcinoom genoemd) – komt het vaakst voor bij mannen en oudere mensen, zowel mannen als vrouwen maar zelden bij niet-rokers. Het lijkt op een onregelmatig gezwel van parelachtige cellen, met een stevige textuur en is algemener in de grote centrale luchtwegen dan in het buitenste gedeelte van de long. Het kan zo groot worden dat het de luchttoevoer naar een gedeelte van de long afsluit waardoor dit bezwijkt. Deze soort longkanker wordt meestal operatief verwijderd.

Kleincellige longkanker

Deze wordt veroorzaakt door kleine ronde cellen die vlezige klonten vormt, gewoonlijk in de grote luchtwegen. Komt zeer zelden voor bij niet-rokers. Dit type longkankercel kent een zeer snelle celdeling en groei en is tegen de tijd dat het is gediagnosticeerd vaak al uitgezaaid naar de lymfevaten en/of andere organen van het lichaam.

Dit type reageert beter op chemotherapie en radiotherapie dan niet-kleincellige longkanker en kan terugkomen (recidive). Nadat de behandeling is afgerond, moet u regelmatig worden gecontroleerd om er voor te zorgen dat een recidive snel wordt ontdekt.

Andere soorten longkanker

Mesothelioom

Wordt sterk in verband gebracht met blootstelling aan asbest in het verleden als gevolg van werken in de asbestverwerkende industrie of met asbestproducten in de bouw. Het betreft gewoonlijk oudere mannen en het kan 35-40 jaar duren vanaf de eerste blootstelling tot de ontwikkeling van kanker. Dit type kankercel wordt gewoonlijk aangetroffen in de longvliezen en produceert vaak vloeistof, die ter verbetering van de ademhaling regelmatig moet worden gedraineerd.

Carcinoïde tumor

is een zeldzame, niet-kwaadaardige tumorziekte van de long (1-2% van alle longkankers). Dit longgezwel tast de organen en de klieren aan die een groot aantal van de (neuro-endocrine) hormonen produceren bijv. in de schildklier. Dit komt vaker voor in de jongere leeftijdscategorie en het merendeel van de patiënten heeft bij diagnose geen symptomen; wel doen zich opvliegers, diaree, hartproblemen en een fluitende ademhaling voor. Een operatie is meestal curatief (genezend), en radiotherapie en chemotherapie kunnen worden gebruikt om de symptomen te beheersen.

De diagnose en behandeling van longkanker kan gecompliceerd zijn.

 

Indelen op stadium

Ter bepaling van de beste behandelingsmogelijkheden, worden kankers ingedeeld op stadium, dat wil zeggen afhankelijk van de ernst van de ziekte van een patiënt.

Kleincellige longkanker wordt geclassificeerd als ‘beperkt’ (kanker slechts in één long en in de lymfevaten aan dezelfde zijde) of ‘uitgebreid’ (kanker is uitgezaaid naar de borstholte of de rest van het lichaam).

Niet-kleincellige longkanker wordt als volgt op stadium ingedeeld:

Stadium I

: Kanker is slechts aanwezig in één gedeelte van de long

Stadium II

: Kanker is uitgezaaid naar de lympfevaten of naar nabij gelegen weefsel zoals de borstwand

Stadium III

: Kanker is sterker uitgezaaid binnen de borstholte en in het algemeen naar de grote lymfevaten

Stadium IV

: Kanker is uitgezaaid naar andere lichaamsdelen zoals de lever of de botten

Checklist Symptomen

Er zijn verschillende manieren die kunnen leiden tot de diagnose longkanker. Bij een aantal mensen wordt het pas ontdekt tijdens een routine onderzoek, terwijl anderen al vele maanden tekenen en symptomen kunnen hebben vertoond.

Het is de moeite waard om uw dokter om een verwijzing voor een röntgenfoto of een tweede mening te vragen indien u aanhoudend een van de volgende symptomen ondervindt:

hoesten

bloederig slijm

kortademigheid

pijn

herhaaldelijke longontsteking of bronchitis

vermoeidheid

gebrek aan eetlust en gewichtsverlies

heesheid

zwelling van gezicht en nek

trommelstokvingers (d.i. hoekige zwelling van de vingertoppen)

Longkanker is een ziekte die moeilijk gediagnosticeerd kan worden daar het zich vaak verspreid naar andere gebieden en organen in het lichaam. Het is mogelijk dat de longtumor geen problemen aan de borst geeft, maar dat de uitzaaiing van de kanker naar andere delen van het lichaam uw dokter opmerkzaam maakt op het probleem.

Wist u dat…

40 % van de rokers die vroeg in hun tienertijd zijn gaan roken, haalt zijn pensioen niet.

Slechts 1 op de 10 personen met longkanker is 5 jaar na de diagnose nog in leven.

Uit onlangse studies blijkt dat vrouwen vatbaarder voor lonkanker zijn dan mannen. Vrouwen die roken hebben een twee keer grotere kans op lonkanker dan mannen die roken. Zelfs onder niet-rokende vrouwen is de kans dat zij longkanker krijgen groter dan bij mannen.

Vrouwen hebben ook meer moeite om van hun nicotineverslaving af te komen

dan mannen.

Longkanker veroorzaakt zoveel doden als borstkanker, darmkanker en leukemie  bij elkaar.

Er zijn 1,2 miljoen gevallen van longkanker gediagnosticeerd per jaar wereldwijd en 1,1 miljoen doden.

Hoewel roken een belangrijke risicofactor voor longkanker, het is niet de enige oorzaak.

Passief roken wordt nu erkend als een belangrijke bijdrage aan longkanker.

10-15% van de mensen met longkanker heeft nooit gerookt.

Longkanker doodt meer mensen dan elk andere kanker, maar in termen van onderzoek is het de meest slecht gefinancierd.

Longkanker kan iedereen overkomen, op elke leeftijd en is er een grote toename van het aantal van de getroffen vrouwen.

Longkanker hoeft niet een doodvonnis te zijn – nieuwe behandelingen worden voortdurend ontwikkeld. Als het vroeg genoeg ontdekt wordt, kan longkanker te genezen zijn.

Nieuwe behandelingsopties

De laatste jaren is er hoopgevende vooruitgang geboekt in de strijd tegen longkanker en onderzoekers zijn voortdurend op zoek naar potentiële behandelingsstrategieën.

Hieronder volgt in het kort een overzicht van sommige soorten potentiële anti-kankermiddelen en technologieën die worden onderzocht of al in gebruik zijn.

Nieuwe chirurgische technieken

Video-geassisteerde thoraxcopische chirurgie (VATS): een minder ingrijpende chirurgische techniek waar mensen met een marginale longfunctie, die geen grote operatie kunnen verdragen, baat bij kunnen vinden. Met VATS is “sleutelgat”-chirurgie mogelijk waarmee de chirurg de noodzakelijke operatie kan uitvoeren via een kleine opening, met behulp van een video-camera en een televisiescherm.

Nieuwe bestralingstechnieken

Conformele driedimensionale bestralingstherapie is een belangrijke nieuwe techniek waarmee de dosis straling kan worden vergroot bij een vermindering van de blootstellingtijd.

De combinatie van primaire bestralingstherapie en chemotherapie wordt onderzocht en lijkt beloftevol.

Dosisfractionering is het uitvoeren van de variatie van de dosis, de duur en de tijd tussen bestralingsbehandelingen

Radiation modifiers (wijzigingsfactoren voor bestralingstherapie) worden gebruikt om de om de cellulaire respons op bestraling te wijzigen. Hierdoor wordt de reparatie door kankercellen van de schade die door de bestralingsbehandeling is veroorzaakt tegen te gaan.

Radiation sensitisers zijn stoffen die cellen gevoeliger maken voor het effect van bestraling.

Brachytherapie is een techniek waarbij hoge bestralingsdoses vanaf een zeer kleine afstand wordt gegeven hierbij worden een kleine bestralingsbron in de luchtweg nabij de tumor ingebracht.

Epidermal Growth Factor Receptor (EGFR) inhibitors (Epidermische groeifactorreceptor-remmers)

EGFR-remmers zijn ontwikkeld om de ongecontroleerde groei van kankercellen in bepaalde tumorsoorten te blokkeren. EGFR-remmers blokkeren een van de belangrijke signaalwegen die betrokken zijn bij de groei van kankercellen in longtumoren. Klinische studies naar deze stoffen in vergevorderde kanker hebben aangetoond dat bij significante aantallen patiënten een verkleining van de tumor of een gestabiliseerde ziekte werd bereikt en vele patiënten ervoeren een verbetering van de aan hun ziekte gerelateerde symptomen.

Nieuwe chemotherapeutisch middelen

Veelbelovende nieuwe chemotherapeutische stoffen worden thans klinisch getest, zelfstandig of in uiteenlopende combinaties. De timing en dosering van chemotherapeutische stoffen wordt onderzocht evenals producten die de effectiviteit van de medicijnen kunnen verbeteren of die normale cellen tijdens de chemotherapie kunnen beschermen.

Anti-angiogene middelen

Men onderzoekt uiteenlopende behandelingen die de vorming van tumor-bloedvaten kunnen afremmen. Vaste tumoren zoals bij longkanker, kunnen alleen maar in het menselijk lichaam groeien en overleven doordat zij hun eigen bloedvaten ontwikkelen met een verbinding naar de bloedtoevoer van het lichaam. Door te voorkomen dat de tumor toegang krijgt tot de bloedtoevoer, die voedingsstoffen en zuurstof naar de tumorcellen brengt waardoor deze kunnen overleven en groeien, en afvalstoffen afvoert voor verwerking op een andere plaats in het lichaam, sterven de tumorcellen uiteindelijk af.

 

Gentherapie

Gentherapie voor kanker maakt gebruik van genetisch materiaal als therapeutische stof. Dit is er op gericht om een regulerend gen, dat verloren is gegaan of gewijzigd, in de kankercellen in te brengen of om te proberen de productie van een gen af te remmen die ongecontroleerde celgroei bevordert. Bijvoorbeeld de helft van alle NKCLK-patiënten hebben afwijkingen in hun p53-gen, het gen dat verantwoordelijk is voor het doden van abnormale cellen. Of het dit gen is, of andere genen die betrokken zijn bij longkanker: genetische therapie kan veelbelovend zijn voor de voorkoming en behandeling van NKLCK.

Matrix Metalloprotease-remmers

Matrix metalloproteasen zijn natuurlijke enzymen die helpen bij het afbreken van de structuur tussen cellen om plaats te maken zodat nieuw, gezond weefsel kan groeien. Deze enzymen zijn belangrijk in normale processen zoals de ontwikkeling van nieuwe bloedvaten en wondgenezing. Er wordt echter ook aangenomen dat MMP’s tumorcellen kunnen helpen bij het binnenvallen in het omgevende gezonde weefsel en het verspreiden naar verderafgelegen gebieden van het lichaam, en een bijdrage kunnen leveren bij de ontwikkeling van nieuwe tumorbloedvaten. Door de werking van MMP’s af te remmen hoopt men de groei en de verspreiding van tumoren te vertragen.

 

Therapeutische monoklonale antilichamen

Monoklonale antilichamen zijn antilichamen die worden gekloond of in een laboratorium kunstmatig worden gereproduceerd. Zij binden zich uitsluitend aan een bepaald proteïne dat bij ze ‘aansluit’. Dit betekent dat monoklonale antilichamen kunnen worden ontwikkeld om zich aan bepaalde tumorcellen te hechten en ze te vernietigen.

Wat is de huidige belofte van onderzoek ten behoeve van patiënten met longkanker?

In de afgelopen jaren heeft het onderzoek naar alle aspecten van longkanker, met inbegrip van preventie, vroege opsporing en behandeling, sterk toegenomen. Voorschotten uit het testen van geneesmiddelen die kan werken in andere vormen van kanker en nieuwe technieken in de chirurgie en bestraling.

Gerichte behandelingen, genoemd soms als gepersonaliseerde geneeskunde, zijn zeer belangrijk geworden in longkanker onderzoek en behandeling. Gerichte behandelingen aanval kanker in meer specifieke manieren dan de gebruikelijke chemotherapie en bestraling behandelingen, door het blokkeren van de factoren die verantwoordelijk zijn voor de groei van de tumor.

Steeds geavanceerdere technieken voor het begrijpen van de “blauwdruk” van uw specifieke tumor toelaten de huidige en toekomstige behandelingen om het juiste medicijn te leveren aan de juiste patiënt op het juiste moment. De belofte van deze nieuwe behandelingen kan alleen volledig worden gerealiseerd als mensen met longkanker deel te nemen aan klinische studies.

Vraag uw arts of een klinisch onderzoek moet worden beschouwd als u samen beoordelen uw behandeling opties.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *